Creatief,  Gedichten

Gedicht; Versmolten cellen

Ik weet dat jij er bent
Je zweeft ergens daar binnen
Misschien ben je nog op reis
Of ga je met innestelen beginnen

Twee versmolten cellen
meer kan je nog niet zijn
Je bent nog niet te zien
want je bent kleiner dan klein

Wetend dat jij daar ergens bent
voel ik vanalles gebeuren
Verbeeld ik mij dit nou?
Zit ik maar wat te zeuren?

Ik voel mij anders dan anders
En ben misselijk in vlagen
Het steekt wat in mijn hoofd
En mijn blaas begint te plagen

Mijn gevoel zegt dat het klopt
maar ik moet nog even wachten
Ook al kan ik het nog niet testen
Ik ben al bij jou met mijn gedachten

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *